BENİM HİKAYEM

BENİM HİKAYEM

Ben, 1997 yılında ülkeme ve halkıma sadakatle hizmet edeceğine yemin emiş, bu yemininden zerre şaşmadan büyük aşk ve şevkle görev yaptığım yuvam Deniz Kuvvetlerinden 06 Ocak 2017 tarihinde hiçbir delil gösterilmeksizin sorgusuz sualsiz ihraç edilen Deniz Astsubayı Ersin Demircan.

Kipriklerindan yaşlar süzüldü…Hayata tutunamadı. Kaybettik kardeşimi. Ailem yıkılmıştı, gözümüzün nuru kayıp gitmişti ellerimizden. Biz öpmeye kıyamıyorduk, bizim elimize parçalayıp verdiler. Kardeşimi memleketimize yani Sivas Yıldızeli’ne bağlı Kalın köyüne götürmek için cenaze aracı istedik. 

Gencecik, ülkesine milletine bağlı, bu amaç ve gaye ile TSK bünyesinde ülkesine hizmet gayesi içerisinde bulunan ve maddi sıkıntıları olan bu askerlerin ve ailelerinin artık daha fazla mağdur edilmemesi için ADALET İSTİYORUZ..

En çok zoruma giden “VATAN HAİNİ” denilmesiydi. 7 yaşında asker olmak, vatana hizmet etmek 1 karış toprağı için şehit düşmek hayali olan şerefli bir Türk subayı olmak en büyük hedefim idolumdü. “Böyle adaletsiz bir yargılamada aldığım cezayı şeref madalyası olarak görüyorum”

Her kelimesi kucak dolusu bir merhaba olan mektubuma başlıyorum.
Temmuzun harareti koyu bir zehir gibi kanımda dolaşıyor. Adımın okunduğunu duyuyorum ve seçilmiş olmanın haklı gururu ile bir adım öne çıkıyorum.

Değil kadınların birçok erkeğin dahi gösteremediği cesareti sergileyerek ülkemizin semalarını koruyabilamek idealiyle zorlu seçim aşamalarını geçerek Hava Harp Okulu’na girdik. Üç yıl boyuncazorlanmamıza rağmen yılmadık.

Ben Yavuz Ali, Zırhlı Birlikler Eğitim ve Tümen Komutanlığı’nda kursiyer Teğmen olarak eğitim görüyordum. 26 Ağustos 2016 tarihinde kura ile belirlenen ilk görev yerim Şanlıurfaya gidecektim. Hatta 15 Temmuz 2016 günü uçak biletimi dahi almıştım. 

15 Temmuz olaylarında eşim ve 400 arkadaşı Kara Harp Okulu’nda Subaylık kursu görüyorlardı. Normalde eşim evinden okuluna gidiyordu ama okulda yatılı kalan öğrencilerde vardı.     GİRİŞ

%d blogcu bunu beğendi: